Suikermais is een echte zonliefhebber, dus kies een plekje in je tuin dat lekker veel zon vangt. Hoe meer zon, hoe zoeter de korrels worden. De grond mag best voedzaam en vochthoudend zijn, dus als je wat compost door de aarde kunt mengen is dat helemaal top.

Plant je mais het liefst in een blok van meerdere korte rijen in plaats van één lange rij. Mais wordt namelijk bestoven door de wind, en in een blokvorm hebben de stuifmeelkorrels veel meer kans om op de juiste plek te landen. Houd zo'n 40 tot 50 cm ruimte aan tussen de planten en ongeveer 60 cm tussen de rijen. Zo heeft elke plant genoeg ruimte om flink uit te groeien.

Mais heeft best wat water nodig, vooral als de kolven zich beginnen te vormen. Geef dus regelmatig water, zeker in droge periodes. Probeer de grond gelijkmatig vochtig te houden zonder dat het een modderpoel wordt. Een laagje mulch rondom de planten helpt om het vocht vast te houden.

Omdat mais een flinke groeier is, kan een extra portie compost of organische mest bij het planten geen kwaad. Verder hoef je er weinig aan te doen. Laat eventuele zijscheuten gewoon zitten, die helpen de plant juist. Oogst de kolven als de pluimen bovenop bruin worden en de korrels melkachtig sap afgeven als je erin knijpt. Wacht niet te lang, want dan worden ze melig.

Je kunt vanaf half april beginnen met zaaien op een zaaibed in de vollegrond. Maak rijtjes van ongeveer 2 tot 3 cm diep en leg de zaden met zo'n 20 cm tussenruimte erin. Dek ze licht af met aarde en geef een flinke slok water. Wil je liever direct op de definitieve plek zaaien? Dat kan prima vanaf half mei, als de grond wat warmer is geworden.

Je kunt ook voorzaaien in potjes binnen vanaf begin april. Zet de potjes op een warme plek, bij zo'n 18 tot 20 graden. Na de ijsheiligen, rond half mei, plant je de zaailingen dan buiten uit op hun definitieve plekje. Zorg dat je ze eerst een paar dagen laat wennen aan de buitenlucht door ze overdag naar buiten te zetten. Dat noemen we afharden, en het voorkomt dat je plantjes schrikken van de overgang.

Suikermais heeft weinig last van ziektes, maar maissmut is er eentje om in de gaten te houden. Deze schimmel veroorzaakt grijze gezwellen op de kolven. Het komt gelukkig niet vaak voor. Zorg voor goede luchtcirculatie door voldoende afstand tussen je planten te houden en wissel elk jaar van plek in je tuin. Dat helpt om opbouw van ziektes in de bodem te voorkomen.

Qua ongedierte zijn het vooral slakken die jonge maisplantjes wel lekker vinden. Houd daar een oogje op en gebruik eventueel slakkenkorrels of een biervaltje. Bladluizen kunnen ook voorkomen, maar die worden vaak vanzelf opgegeten door lieveheersbeestjes en andere nuttige insecten. Vogels zijn soms dol op de rijpende kolven, dus als je merkt dat ze eraan zitten kun je netten over de planten spannen.